Papa...
Wat is dat voor herrie? - Een waterval.
Nee, dat andere geluid.
Kanonnen, Sasha.
Zijn ze aan 't vechten? - Ik denk 't wel. Het is ver weg.
Ga maar slapen.
Grijp 'm.
Kijk 's.
Meer niet?
Neem hem mee.
Wie heeft je gestuurd, Zhivago?
Niemand, commandant.
Ik ga naar Yuryatin. Mijn vrouw en kind zitten op die trein.
Dat hebben we nagetrokken.
In je dokterskoffer lijkt een mes onschuldig.
Misschien reis je daarom ook met je vrouw en kind.
Yuryatin wordt bezet door de kozakken.
Ga je er daarom heen? - Wij gaan naar Varykino.
Yuryatin wordt onder vuur genomen.
Ik ben geen agent van de Wit-Russen, commandant.
Nee. Dat geloof ik ook niet. Ga zitten, dokter.
Neem mee.
Zo raar is het anders niet. Er zijn al aanslagen geweest.
Ben je de dichter?
Vroeger bewonderde ik jouw poëzie.
Nu hoor ik het niet meer te bewonderen.
Ik hoor het belachelijk persoonlijk te vinden.
Gevoelens en liefde zijn nu onbelangrijk geworden.
Je bent 't niet met me eens.
Het privé-leven in Rusland is dood.
Vermoord door de geschiedenis.
Ik zie hoe je me haat.
Ik haat uw woorden, maar ik zou u er nooit om doden.
Je hebt een broer?
Ja. Yevgraf, de politieman. - Dat wist ik niet.
Heeft hij je hierheen gestuurd? - Nee, Yevgraf is een bolsjewiek.
Ik weet niets van deze dingen. -Jij weet een heleboel.
Toen je binnenkwam, herkende je me. Hoe kan dat?
Heeft iemand je foto's van mij laten zien?
Ik weet zeker dat je me herkende.
Ik heb u al 's eerder gezien, commandant.
Wanneer? - Zes jaar geleden.
Op kerstavond.
Ben je daar geweest? Of weet je het van iemand?
Ik verzorgde de man die door uw vrouw werd verwond.
Waarom noem je haar mijn vrouw?
Ik heb haar opnieuw ontmoet. We waren samen aan het front.
Als ze bij u is, zal ze vast borg voor me staan.
Ik heb haar sinds de oorlog niet meer gezien.
Ze is in Yuryatin.
Yuryatin?
Het privé-leven is dood...
voor iedere man met een beetje mannelijkheid.
We hebben in Mink 'n staaltje van jouw mannelijkheid gezien.
Ze hadden paarden aan de kozakken verkocht.
Het was het verkeerde dorp. - Dat zeggen ze altijd.
Een dorp is platgebrand, maar mijn standpunt is duidelijk.
Jouw standpunt. Hun dorp.
En wat ga je met je vrouw en kind in Varykino doen?
Gewoon leven.
Breng hem weg. Hij is onschuldig.
U hebt geluk gehad.
We zijn omgeleid. Waarheen? - Ja, Varykino. Eindpunt.
Wat prachtig.
Alexander Maximiovich?
Ik ben 't, Petya.
Kom nou, dat is allemaal voorbij.
Hoe komen we bij 't huis, Petya?
Zoals vroeger, uw edele.
Kijk, Sasha.
Wat is dat, Petya? Een bosbrand?
Dat is Yuryatin.
Eerst de roden, dan de witten. En nu de roden weer.
Dat is Strelnikov. Zijn hart is vast dood.
We zijn er bijna, Sasha. -Nog 10 kilometer.
Is 't zo ver? Wat vergeet je dat snel. Hoe staat het ermee?
Best goed, uw edele. Het is afgesloten.
Varykino.
Alles is afgesloten, ziet u.
Het gerechtelijk comité van Yuryatin...
heeft mijn huis onteigend, uit naam van het volk.
Ik hoor ook bij het volk.
Dat zouden ze contra- revolutionair noemen.
Petya heeft ons hierheen gebracht.
Dat betekent dat hij ook contra- revolutionair zou zijn.
Ze schieten contra- revolutionairen dood.
Het zijn niet de roden in de stad, maar in het bos. De partizanen.
Ze zijn overal en doen waar ze zin in hebben.
We willen 'n dak boven ons hoofd. - En wat grond.
Kan dat nergens?
Ze hebben het boerderijtje niet op slot gedaan.
Hier redden we ons wel.
De kachel werkt.
Ik ga wat meubilair zoeken. - En pootaardappelen?
Ik ben bang dat de tuin verwaarloosd is.
Als je een Rus blootlegt, komt er een boer te voorschijn.
Hij werkt wel als een boer, maar is 't niet.
Het kan me niet schelen, Tonya.
Dit is een goed leven. - Dat is 't zeker.
Jullie zullen hierop terugkijken als een goede tijd.
Blij om de verwachte aankomst, Yuri.
Hier is Anna geboren, weet je. - Dat wist ik niet.
Daar komt de gevleugelde Mercurius.
Hij kijkt een beetje bedrukt.
Wat is er voor nieuws uit Yuryatin?
Er is geen spek en geen suiker. Volgende week olie.
Bloem, koffie... en dit...
Slecht nieuws?
Nee, toch? Niet nog 'n afstraffing.
Strelnikov is weg.
Dat is toch goed? - Hij is in Mantsjoerije, zeggen ze.
Dát is het nieuws.
Ze hebben de tsaar doodgeschoten.
En z'n hele familie.
O, wat een barbaren.
Waarom was dat nodig?
Om te laten zien dat er geen weg terug is.
Waarom ga je niet naar Yuryatin, Yuri?
Ja. Waarom niet, jongen?
Wat is er in Yuryatin? - Het is geen Petersburg.
Maar er is een goede bibliotheek, als ie nog bestaat.
Ga nou maar.
Nee, ik denk 't niet.
Trouwens, de wegen zijn geblokkeerd.
Zhivago?
Hoe is 't?
Wat doe jij hier? - Wij wonen in Varykino.
Waarom in Varykino? - We moesten toch ergens heen.
Maar... hierheen.
Ik kwam hierheen om mijn man te zoeken.
Strelnikov, die ben ik tegengekomen.
Tegengekomen?
Hoe lang woon je hier al?
Ongeveer een jaar.
Alleen? - Met Katya.
Waar is Katya nu? - Op school.
Is Tonya bij je? - Iedereen.
En Sasha? - Natuurlijk.
Wat doen we nu? - Ik weet 't niet.
Het is nog erg vroeg, hè? - Half zeven.
Wat doe je? - Niets. Ik kon niet slapen.
Is er iets?
Zal ik thee zetten?
Hallo. We hebben naar u geroepen. - Ik hoorde niets.
Hallo, Lara.
Hoe gaat 't met Olya? - Ze wordt steeds erger.
Ze gaf ons de hele morgen B.O.
Dat is Burgerlijke Opvoeding.
Prima, Katya.
Dat is de tsaar.
De tsaar is de vijand van het volk.
Dat wist ie zelf niet. - Dat had ie moeten weten.
Dat zou kunnen.
Weet u niet wat B.O. is? Gaat uw zoontje niet naar school?
Ruik 's.
Dit wordt een kampioen.
Ik ga naar Yuryatin, schat.
Ik ga morfine en een desinfecteermiddel halen.
Ik heb geen morfine nodig. - Je weet maar nooit.
Vandaag in elk geval niet. - Maar 't is bijna zover.
Ben je voor donker terug?
Doe wat je het beste lijkt.
Ik kom niet terug. - Ik begrijp het.
Nooit, Lara.
Begrijp je?
Geloof je me?
Kameraad dokter, ik heb een arts nodig.
Ik heb een vrouw en kind in Varykino.
En een liefje in Yuryatin.
Kameraad, wij zijn rode partizanen.
En we schieten deserteurs dood.
Waar brengt u me heen? - Naar 't front.
En waar is dat front? - Goeie vraag.
Waar de vijanden van de revolutie zitten.
Kozakken, koelakken... Dat is het front.
En daar waar een bourgeois zit. Een dubieuze dichter...
die voor een privé-leven kiest, dat is ook het front.
Hoe lang moet ik hier blijven? - Zolang als we u nodig hebben.
Nou, dat was makkelijk.
We gaan kijken wat we hebben aangericht.
St. Michael's Militaire School.
Oude rotzak.
Het maakt niks uit.
Heb jij ooit van een vrouw gehouden, Razin?
Ik heb een vrouw en vier kinderen gehad.
Hij is 'n goede kameraad geweest en 'n goed arts.
We hebben hem bij z'n vrouw en kind weggehaald.
Maar dat is niet van belang.
Wat is dan wel van belang, kameraad commissaris?
Dit is belachelijk. De dokter blijft.
Ik voer hier het bevel. - We voeren samen het bevel.
Ik kan u laten executeren.
En kun je de partij ook laten executeren?
De militaire strijd neemt af, de politieke strijd neemt toe.
De militairen hebben hun taak volbracht.
Mensen worden politiek beoordeeld...
zonder dat men rekening houdt met hun militaire achtergrond.
Er zitten hier nog witten. De dokter blijft.
Daarmee is de vergadering ten einde.
Waar ga je heen, kameraad?
Ben je op de vlucht, kameraad?
Soldaten...
Rode of witte soldaten? - Soldaten.
Is dit Yuryatin?
Wat is er met Varykino gebeurd? - De mensen uit Moskou?
Ze zijn weggegaan. Er is niemand in Varykino.
God, wat ben ik blij. Je leeft.
Iemand zag je in de buurt van de stad.
Je gaat zeker naar Varykino, dus ga ik er met Katya heen.
Ik heb in ieder geval wat aardappels achtergelaten.
Doe de deksel op de pan, anders eten de ratten ze op.
Ik ben zo blij.
Het is in orde, Yuri. Ze zijn veilig.
Ze zijn in Moskou.
Allemaal. Ze zijn veilig.
Ik heb een brief voor je. Ik heb 'm al drie maanden.
En hij deed er drie maanden over. Hij komt uit Moskou.
Ik denk van Tonya. Hij is aan jou gericht, op mijn adres.
Ze kwam naar Yuryatin om jou te zoeken.
Iemand stuurde haar naar mij. - Hebben jullie elkaar ontmoet?
Ze is erg aardig.
Mijn allerliefste...
ik stuur deze brief naar Larissa Antipova...
want als God wil dat je nog leeft...
denk ik dat je daarheen zult gaan.
Yuri, we hebben een dochtertje. Ze heet Anna.
Vader doet je de groeten.
Sasha is hard gegroeid. Hij is nu een grote jongen.
Als we over jou spreken, huilt hij en is hij ontroostbaar.
Dit moet ik je nog vertellen. We worden gedeporteerd.
We weten niet of je toestemming krijgt om je bij ons te voegen.
Een Parijse organisatie weet waar we zijn.
Niets is zeker. Ik schrijf dit in de haast.
Ze komen ons halen. God zegene je.
Ik moet eerlijk toegeven dat Antipova een goed mens is.
Toen ze naar Moskou gingen, heeft ze hier iets achtergelaten.
Mag ik binnenkomen?
Yuri Andreyevich, jij bent nogal veranderd.
Absoluut.
Larissa... Jij bent nog steeds dezelfde.
Ik kom uit Moskou.
Ik ben onderweg naar Wladiwostok.
Ik kom mijn hulp aanbieden. - Die willen we niet.
Spreek voor jezelf. - Die willen we niet.
Je hebt twee jaar bij de partizanen doorgebracht.
Je bent niet ontslagen, dus ben je 'n deserteur.
Je familie is betrokken bij een emigratieorganisatie.
Dat zijn de technische feiten.
Maar je levensstijl, alles wat je zegt en denkt...
je gepubliceerde gedichten, alles is overduidelijk subversief.
Je dagen zijn geteld. Tenzij ik je help.
Wil je dat ik je help?
Wacht even, Yuri.
Drie glazen, Larissa.
Je moet de ernst van de situatie onder ogen zien.
Onderschat me niet.
Praktisch en moreel gezien ben ik niet de man die jij denkt.
Hoe weet u dit allemaal over Yuri?
Hoe kunt u helpen?
Ik kan en zal helpen. Is dat niet voldoende?
De kust in het oosten is onderontwikkeld.
Buitenlandse Zaken...
wil daar een onafhankelijke staat vormen.
Op die manier kunnen we met de buitenwereld communiceren.
Ik heb goede contacten in het Verre Oosten.
Ik ben benoemd tot minister van justitie.
Vertrouwen de bolsjewieken jou? - Ze kunnen me gebruiken.
Kijk, zo kan ik jullie helpen.
Jullie gaan mee naar de kust en vandaar waar jullie heen willen.
Naar Parijs... of niet.
Je kunt maar beter weggaan.
Dat onvoorstelbare egoïsme van jou is niet te verdragen.
Larissa loopt ook gevaar.
Doordat ze contact heeft met mij? - Jij bent maar klein grut.
Door haar verbintenis met Strelnikov.
Ik heb Strelnikov nooit ontmoet. - Je bent met hem getrouwd.
Ik ben met Pasha Antipov getrouwd.
Dat begrijp ik best. Maar zij niet.
Je wordt in de gaten gehouden.
Een echtgenoot is een kleverig soort handelswaar.
Ga weg.
Heb je nog meer van die verheven idiotie?
Je moet aan je kind denken.
Dit is suiker voor het kind. - Ik wil 't niet hebben.
Weiger je mijn suiker aan te nemen?
Hoe durf je mij iets te weigeren?
Ik ben in alle vertrouwen naar jullie toe gekomen.
Blijf dan maar wachten tot ze je te pakken nemen.
Je krijgt je straf nog wel.
Je denkt zeker dat je onberispelijk bent.
Je bent niet onberispelijk.
Ik ken je langer dan vandaag.
We zijn allemaal uit hetzelfde hout gesneden.
Lara... Hij is een smeerlap.
Ik wou dat 't nooit gebeurd was.
Maakt 't iets uit? - Niet dan?
Voor mij niet.
Zullen we op de trein stappen?
Ze zullen ons ter plekke arresteren.
Ik wil hier niet blijven en afwachten.
We kunnen naar Varykino gaan.
Daar zullen ze vroeg of laat achterkomen.
Als onze dagen geteld zijn, Yuri...
kunnen we er beter van genieten...
voor we van elkaar gescheiden worden.
Anna heeft me aan deze tafel leren schrijven.
Lara.
Dat ben ik niet, Yuri.
Jawel.
Dat ben jij.
Er huilt een wolf, Yuri.
Ik heb ze gezien. Ze zijn bang. Ze zullen ons geen kwaad doen.
Ik weet 't.
Dit is een afschuwelijke tijd om in te leven.
Het had zo mooi kunnen zijn als we elkaar eerder hadden gekend.
We zouden getrouwd zijn en kinderen hebben gehad.
Had je liever een jongen of een meisje gehad?
Ik denk dat we gek worden...
als we daaraan gaan denken. - Daar zal ik altijd aan denken.
Ga je vandaag schrijven?
Victor.
We dachten dat 't...
Gaan jullie maar.
Er staat een trein in Yuryatin voor mij en mijn assistenten.
Jullie zullen veilig en comfortabel reizen.
Ik ga niet met je mee. - Ik ga niet zonder jou.
En daarmee uit.
Ik wil Yuri Andreyevich alleen spreken.
Strelnikov is dood.
Doe alsjeblieft niet zo ontdaan. Hij was een moordenaar.
Zie je hoe Larissa hiermee te maken heeft?
Als je het niet ziet, ben je 'n idioot.
Ze was zijn vrouw.
Waarom denk je dat ze haar niet hebben gearresteerd?
Ze hielden haar in 't oog omdat ze op Strelnikov wachtten.
Ze dachten dat hij naar zijn vrouw zou gaan. Ze kenden 'm niet.
Toch wel. Ze hebben hem niet ver hiervandaan gevangen genomen.
Hij kwam openlijk voor z'n identiteit uit.
Hij drong erop aan dat ze hem Pavel Antipov noemden.
Hij weigerde naar de naam Strelnikov te luisteren.
Onderweg naar de executie pleegde hij zelfmoord.
Vertel dit niet aan Lara. - Ik ken Lara even goed als jij.
Ze heeft gediend waarvoor ze moest dienen.
Deze mannen zijn vandaag mijn escorte.
Morgen komen ze haar halen voor het vuurpeloton.
Ik weet hoe je over me denkt.
Als jij niet met me meegaat, komt zij ook niet.
Dus je gaat mee?
Accepteer je mijn bescherming op mijn voorwaarden?
Of ben je zo bijzonder gevoelig...
dat je er een vrouw en kind aan opoffert?
Er staan een paar koffers.
Instappen.
Hoeveel? - Wij allemaal.
Er is niet genoeg plaats. - Er moet genoeg plaats zijn.
Ik kom met de slee. - De trein kan niet wachten.
Ga maar vast. Ik haal je wel in.
We zien je wel. - Schiet op.
Dat was het dan. Je man komt niet.
Ouwe dwaas.
Dacht je nou echt dat hij met jou mee zou gaan?
Die vent is gek.
Vanuit Mongolië kan hij naar China gaan.
Hij gaat nooit weg uit Rusland.
Dan blijft ie maar. Jij bent toch meegegaan?
Natuurlijk, het was je plicht als moeder.
Dat is waar, Victor.
Ik draag het kind van Yuri.
Ik werd ergens in het Verre Oosten geboren.
Ik denk in Mongolië.
Jij werd dat jaar geboren. - En velen met mij.
Maar die heten geen Tonya Komarova.
Er zijn er meer met die naam. - Met blond haar en blauwe ogen?
Die op haar achtste kwijtraakte in 't Verre Oosten?
Hoe kwam het dat ze je kwijtraakten?
Ik weet het niet meer. - Je herinnert je vast wel iets.
Ik zal vertellen hoe ik je moeder heb ontmoet.
Als ze mijn moeder was, kameraad generaal.
Ik pikte m'n broer op in Moskou, op straat.
Z'n voedselbonnenboekje was vierde klas. Hij was ondervoed.
Maar 't kon hem niet schelen.
Ik dacht dat hij gelukkiger was dan ik.
Ik mocht een nieuw pak voor hem kopen...
en regelde een baantje in 't ziekenhuis.
Op zijn eerste werkdag, bracht ik hem weg.
Dat was acht jaar nadat Lara en hij uit elkaar waren.
Dus hij heeft haar nooit teruggezien?
Dank je. Je bent erg goed voor me geweest.
Hij moet hebben geweten hoe ziek hij was.
Maar hij hield het voor zich. Hij hield veel voor zich.
Ik stond verbaasd hoever zijn reputatie ging.
Het was onmogelijk om aan zijn werk te komen.
Het werd afgekeurd door de partij.
Maar mensen die van poëzie houden, houden van dichters.
En niemand houdt zoveel van poëzie als een Rus.
Bent u Yevgraf?
Ik ben Lara.
Ik kende haar naam van zijn gedichten.
Ik heb uw broer gekend. Ik heb uw hulp nodig.
Ze kwam naar Moskou om haar kind te zoeken.
Ik deed voor haar wat ik kon.
Ik wist dat 't hopeloos was.
Ik was een beetje verliefd op haar.
Op een dag vertrok ze en kwam niet terug.
Ze stierf, of verdween in een van de werkkampen.
Een nummer zonder naam op een verloren lijst.
Dat kwam in die dagen veel voor.
Hoe kwam 't dat jij kwijtraakte?
Ik liep op straat... met mijn vader.
Niet je vader, maar Komarovsky.
De straat werd onder vuur genomen.
Explosies, instortende huizen...
Hij liet mijn hand los.
En ik was alleen.
Zou een echte vader zoiets doen?
Mensen zijn tot alles in staat. - Het was Komarovsky.
Deze man...
was jouw vader.
Waarom geloof je het niet?
Wil je het niet geloven? - Niet als 't niet waar is.
Dat heb je geërfd.
Toen ik een kind was, wenste ik dat ik ouders had.
U kunt zich voorstellen hoe graag ik ouders wilde hebben.
Ik wilde sterven toen ik klein was.
Nu weet ik 't niet.
Ik kan hen van geen nut meer zijn, hè?
Ik hoopte dat ik jou van nut kon zijn.
Wil je daarover nadenken?
Het is in orde, David.
Werk je hier? - Ja. Ik bedien de machines.
Welke machines?
Die.
Zul je erover nadenken?
Kun je balalaika spelen? - Of ze kan spelen?
Ze is een artieste.
Van wie heb je dat geleerd? - Van niemand.
Dan is het een gave.
Ondertiteling bewerkt door: RuudSr